portretten...niets voor mij. Te stijf, te geposeerd en te saai, ik hou d'r niet van. Gewoon een standaard portretfoto wilde ik dan ook niet maken, de regels overtreden leek me dus een prima idee. Ik had een zéér gewillig model dat gewoon zonder tegensputteren voor mijn witte muur ging staan toen ik hem vroeg of hij me wilde helpen voor de 52-foto.
Hier dus mijn grote jongen♥ in zwart-wit en maar half in beeld. Geweldig met zo'n fietsenrekglimlach.
Op deze manier vind ik portretten ook het mooist..
BeantwoordenVerwijderenHet is een prachtige foto..